Soy Loreto Cantó, titulada en cerámica y joyería artística.
Trabajo ambas disciplinas combinando la joyería contemporánea con la cerámica. La joyería
contemporánea es una modalidad que mezcla la vanidad de la joyería tradicional con la declaración de
intenciones propia del arte. En este momento, mi interés se centra en las transferencias sobre porcelana
de fotografías de archivo, muchas de ellas procedentes de colecciones particulares o de museos de toda la península ibérica.
La joyería que realizo considera a quien la lleva como transmisor de un mensaje;
no busco la literalidad de las piezas, sino una abstracción de las mismas en la que solo la persona que las porta pueda ver más allá de lo evidente.
También trabajo la joyería comercial, con una esencia mediterránea y ligera.
En contraposición a mi otra especialidad, esta joyería busca transmitir ligereza a quien la lleva,
trasladando esa sensación a su vida cotidiana. Es un placer poder dar a conocer en mi pueblo
las piezas que realizo y en las que continúo formándome a día de hoy, ya que Relleu,
su gente y sus tradiciones son una gran inspiración para los proyectos que desarrollo.
Fotògraf de moda, viatger i amant de la vida.
Ton Out va viure una vida envoltada de persones, imatges i històries.
Des del món de la moda d’Amsterdam fins a la llibertat d’Eivissa, i finalment les muntanyes de Relleu, on va passar els seus últims anys.
Pertanyia a una generació de fotògrafs per als quals la fotografia era qüestió d’intuïció, sensibilitat i caràcter.
No d’infinites imatges digitals, sinó d’esperar el moment adequat. La seua càmera era més que una eina: era la seua manera de mirar les persones i la vida.
Amsterdam li va obrir les portes al món de la moda i la fotografia. Eivissa li va oferir llibertat, energia i trobades plenes de color.
Finalment va trobar a Relleu un lloc on realment se sentia com a casa.
Allí, Ton es va convertir en una cara coneguda del poble i de l’hostaleria local.
Sempre disposat a conversar, contar històries o gaudir de trobades espontànies
. Li agradava la vida, la companyia i aquelles llargues vesprades que a poc a poc es convertien en càlides nits espanyoles, moltes vegades acompanyades d’unes botelles de rosat.
Algunes de les seues fotografies encara poden veure’s a l’entrada de Relleu.
Imatges que reflectixen no sols el seu treball, sinó també la seua manera de mirar el món: directa, humana i plena d’atmosfera.
Durant l’Art Route volem retre homenatge a la seua vida i a la seua obra amb un reportatge fotogràfic especial.
No sols com a record del fotògraf que va ser, sinó també de l’home que va arribar a formar part de la vida i del caràcter de Relleu.
Ton Out no sols va deixar fotografies.
Va deixar records. Històries. Presència.
I tot això encara es pot sentir al poble que va anomenar casa seua.
Fotógrafo de moda, viajero y amante de la vida.
Ton Out vivió una vida rodeada de personas, imágenes e historias.
Desde el mundo de la moda en Ámsterdam hasta la libertad de Ibiza, y finalmente las montañas de Relleu, donde pasó sus últimos años.
Pertenecía a una generación de fotógrafos para quienes la fotografía trataba de intuición, sensibilidad y carácter.
No de interminables imágenes digitales, sino de esperar el momento adecuado. Su cámara era más que una herramienta: era su manera de mirar a las personas y a la vida.
Ámsterdam le abrió las puertas al mundo de la moda y la fotografía. Ibiza le ofreció libertad, energía y encuentros llenos de color.
Finalmente encontró en Relleu un lugar donde realmente se sentía en casa.
Allí, Ton se convirtió en una cara conocida del pueblo y de la hostelería local.
Siempre dispuesto a conversar, contar historias o disfrutar de encuentros espontáneos.
Le gustaba la vida, la compañía y esas largas tardes que poco a poco se convertían en cálidas noches españolas, muchas veces acompañadas por unas botellas de rosado.
Algunas de sus fotografías todavía pueden verse en la entrada de Relleu.
Imágenes que reflejan no solo su trabajo, sino también su forma de mirar el mundo: directa, humana y llena de atmósfera.
Durante la Art Route queremos rendir homenaje a su vida y a su obra con un reportaje fotográfico especial.
No solo como recuerdo del fotógrafo que fue, sino también del hombre que llegó a formar parte de la vida y del carácter de Relleu.
Ton Out no solo dejó fotografías.
Dejó recuerdos. Historias. Presencia.
Y todo ello sigue sintiéndose en el pueblo que llamó su hogar.
Fashion photographer, traveller, bon vivant.
Ton Out lived a life surrounded by people, images and stories.
From the fashion world of Amsterdam to the free spirit of Ibiza, and eventually to the mountains around Relleu, where he spent his final years.
He belonged to a generation of photographers for whom photography was about timing, feeling and character.
Not endless digital shots, but waiting for the right moment. His camera was more than a tool — it was his way of looking at people and at life itself.
Amsterdam introduced him to the world of fashion and photography. Ibiza brought him freedom,
energy and colourful encounters. In the end, he found a place in Relleu where he truly felt at home.
There, Ton became a familiar face in the village and in the local bars and restaurants.
Always ready for a conversation, a story or a spontaneous meeting. He loved life, enjoyed being around people,
and appreciated long afternoons slowly turning into warm Spanish evenings — often accompanied by a few bottles of rosé.
Some of his photographs can still be seen at the entrance of Relleu.
Images that reflect not only his work, but also his way of seeing the world: direct, human and full of atmosphere.
During the Art Route, we would like to honour his life and work with a special photographic tribute.
Not only in memory of the photographer he was, but also of the man who became a familiar and colourful part of Relleu.
Ton Out did not only leave behind photographs.
He left behind memories. Stories. Presence.
And they can still be felt in the village he called home.
Modefotograaf, reiziger, levensgenieter.
Ton Out leefde een leven tussen mensen, beelden en verhalen.
Van de modewereld in Amsterdam tot het vrije leven op Ibiza, en uiteindelijk de bergen rond Relleu, waar hij zijn laatste jaren doorbracht.
Hij kwam uit een tijd waarin fotografie draaide om timing, gevoel en karakter.
Geen eindeloze digitale series, maar wachten op het juiste moment.
Zijn camera was voor hem meer dan een instrument — het was zijn manier om naar mensen en het leven te kijken.
Amsterdam bracht hem in aanraking met de wereld van mode en fotografie.
Ibiza gaf hem vrijheid, energie en kleurrijke ontmoetingen. Uiteindelijk vond hij in Relleu een plek waar hij zich thuis voelde.
Daar werd Ton een bekend gezicht in het dorp en in de lokale horeca.
Altijd in voor een gesprek, een verhaal of een spontane ontmoeting.
Hij hield van het leven, van mensen om zich heen en van lange middagen die langzaam overgingen in warme Spaanse avonden
— vaak vergezeld door een paar flesjes rosé.
Een aantal van zijn foto’s is nog altijd te zien bij de ingang van Relleu.
Beelden die niet alleen zijn werk tonen, maar ook zijn manier van kijken: direct, menselijk en vol sfeer.
Tijdens de Art Route willen wij stilstaan bij zijn leven en zijn werk eren met een bijzondere fotoreportage.
Niet alleen als herinnering aan de fotograaf die hij was, maar ook aan de man die voor velen een vertrouwd en kleurrijk onderdeel van Relleu werd.
Ton Out liet niet alleen foto’s achter.
Hij liet herinneringen achter. Verhalen. Aanwezigheid.
En die zijn nog steeds zichtbaar in het dorp dat hij zijn thuis noemde.
Fernando Cortés Picó prové d’una família amb una llarga tradició en el treball i la talla de la fusta.
Inspirat pel seu pare, el seu avi i el seu besavi, es va desenvolupar com a artista en fusta i ferro forjat.
La seua obra més important són les portes de la capella de la Mare de Déu del Miracle, tallades a mà com a homenatge al seu poble.
Les portes combinen la devoció religiosa amb símbols del treball, la solidaritat, l’educació i la cura dels altres.
Mostren, entre altres elements, mans amb blat, pa, llibres i gestos de suport, com a referència a la dignitat humana i a la unió entre les persones.
L’obra va ser realitzada per amor al poble, sense rebre cap compensació pel treball realitzat.
Actualment, l’artista treballa en nous projectes d’art religiós a Benimarfull i Calp.
Fernando Cortés Picó comes from a family with a long tradition in woodworking and wood carving.
Inspired by his father, grandfather, and great-grandfather, he developed himself as an artist in wood and wrought iron.
His most important work is the doors of the Chapel of the Virgin of the Miracle, hand-carved as a tribute to his village.
The doors combine religious devotion with symbols of work, solidarity, education, and caring for others.
They depict, among other elements, hands holding wheat, bread, books, and gestures of support,
as references to human dignity and connection between people. The work was created out of love for the village,
without compensation for the labor itself. The artist is currently working on new religious art projects in Benimarfull and Calpe.
Fernando Cortés Picó is afkomstig uit een familie met een lange traditie in houtbewerking en houtsnijwerk.
Geïnspireerd door zijn vader, grootvader en overgrootvader ontwikkelde hij zich tot kunstenaar in hout en smeedijzer.
Zijn belangrijkste werk zijn de deuren van de kapel van de Maagd van het Mirakel, met de hand gesneden als eerbetoon aan zijn dorp.
De deuren combineren religieuze devotie met symbolen van arbeid, solidariteit, onderwijs en zorg voor anderen.
Ze tonen onder meer handen met tarwe, brood, boeken en gebaren van steun, als verwijzing naar menselijke waardigheid en verbondenheid.
Het werk werd uit liefde voor het dorp gemaakt, zonder vergoeding voor de arbeid zelf.
Momenteel werkt de kunstenaar aan nieuwe religieuze kunstprojecten in Benimarfull en Calpe.
Fernando Cortés Picó proviene de una familia con una larga tradición en el trabajo y la talla de la madera.
Inspirado por su padre, su abuelo y su bisabuelo, se desarrolló como artista en madera y hierro forjado.
Su obra más importante son las puertas de la capilla de la Virgen del Milagro, talladas a mano como homenaje a su pueblo.
Las puertas combinan la devoción religiosa con símbolos del trabajo, la solidaridad, la educación y el cuidado de los demás.
Muestran, entre otros elementos, manos con trigo, pan, libros y gestos de apoyo, como referencia a la dignidad humana y la unión entre las personas.
La obra fue realizada por amor al pueblo, sin recibir compensación por el trabajo realizado.
Actualmente, el artista trabaja en nuevos proyectos de arte religioso en Benimarfull y Calpe.
José Melchón Martínez Linares “Sevilla” va nàixer a Reus l’any 1955.
No va estudiar art, però les seues dots d’observador, la seua imaginació i la seua habilitat amb
les mans han sigut suficients per a descobrir i extraure figures extraordinàries dels troncs retorçats.
Sevilla és un artista de la vida, busca la bellesa en qualsevol lloc,
ja siga en les arts plàstiques, en la natura, en la música, en l’amistat, etc.
José Melchón Martínez Linares “Sevilla” werd geboren in Reus in 1955.
Hij heeft geen kunst gestudeerd, maar zijn talent voor observatie
, zijn verbeeldingskracht en zijn handigheid zijn voldoende geweest om buitengewone
figuren uit verwrongen boomstammen te ontdekken en te creëren.
Sevilla is een kunstenaar van het leven; hij zoekt overal schoonheid,
zowel in de beeldende kunst, in de natuur, in de muziek als in vriendschap, enzovoort.
José Melchón Martínez Linares “Sevilla” was born in Relleu in 1955.
He did not study art, but his talent for observation, his imagination,
and his skill with his hands have been enough for him to discover and bring extraordinary figures out of twisted tree trunks.
Sevilla is an artist of life, always seeking beauty everywhere, whether in the visual arts, in nature, in music, in friendship, etc.
José Melchón Martínez Linares “Sevilla”, nació en Reus en 1955.
No estudió arte, pero sus dotes de observador, su imaginación y su habilidad con las manos,
le han bastado para descubrir y sacar de los troncos retorcidos figuras extraordinarias.
Sevilla es un artista de la vida, busca la belleza en cualquier parte,
ya sea en las artes plásticas, en la naturaleza, en la música, en la amistad, etc.
Em dic Ana Llinares Soler.
Nascuda a Relleu. Actualment residisc a Benidorm junt amb la meua família.
Soc jubilada i m’agraden les manualitats (macramé, flors de paper, patchwork, mosaic i brodat mexicà), però sobretot la pintura des de 2009.
Per a mi, la pintura és una forma d’expressar emocions a través del color i la textura.
En esta exposició presente una col·lecció d’olis sobre llenç i olis amb textures,
on cada obra reflectix una mirada personal i sensible del món que m’inspira.
Me llamo Ana Llinares Soler
Nacida en Relleu. Actualmente resido en Benidorm junto a mi familia.
Soy jubilada, me gustan las manualidades ( macrame , flores de papel , patchwork ,
mosaico , bordado mejicano ) sobre todo pintura desde 2009
Para mi la pintura es una forma de expresar emociones a traves del color y la textura
En esta exposición presento una colección de oleos sobre lienzo y oleos con texturas
donde cada obra refleja una mirada personal y sensible del mundo que me inspira.
My name is Ana Llinares Soler.
Born in Relleu.
I currently live in Benidorm with my family.
I am retired and I enjoy handicrafts
(macramé, paper flowers, patchwork, mosaic, and Mexican embroidery),
but above all, painting since 2009.
For me, painting is a way of expressing emotions through color and texture.
In this exhibition, I present a collection of oil paintings on canvas and textured oil paintings,
where each artwork reflects a personal and sensitive view of the world that inspires me.
I hope these paintings convey to the viewer the same emotion and passion with which they were created.
Mijn naam is Ana Llinares Soler.
Geboren in Relleu.
Momenteel woon ik in Benidorm samen met mijn familie.
Ik ben gepensioneerd en houd van handwerk
(macramé, papieren bloemen, patchwork, mozaïek en Mexicaans borduurwerk),
maar vooral van schilderen sinds 2009.
Voor mij is schilderkunst een manier om emoties uit te drukken door middel van kleur en textuur.
In deze tentoonstelling presenteer ik een collectie olieverfschilderijen op doek en werken met textuur,
waarbij elk kunstwerk een persoonlijke en gevoelige blik weerspiegelt op de wereld die mij inspireert.
Ik hoop dat deze schilderijen bij de toeschouwer dezelfde emotie en passie overbrengen waarmee ze zijn gemaakt.
El meu nom és Karin Mook i, des de fa any i mig, visc (amb el meu marit i la nostra gossa Luna) a Salines, prop de Saix.
Abans d’això, vivia al famós i pintoresc poble de Nieuw-Vennep, just davall de la ruta de vol de l’aeroport de Schiphol, molt a prop del meu treball.
Vaig treballar volant per a KLM durant 34 anys i vaig veure molts llocs meravellosos arreu del món.
Quan va arribar la COVID, vaig decidir deixar-ho. Després vaig treballar per a l’UWV i, de tant en tant, també feia alguns treballs de traducció.
Sempre havia pensat que pintar seria una cosa que realment m’agradaria, però mai em vaig donar el temps ni la tranquil·litat per a fer-ho.
Després d’un any turbulent, ara prenc classes a Raspay junt amb un grup d’altres dones.
Tenim una professora meravellosa i, per primera vegada, també he posat alguna cosa sobre el paper. Idealment,
faria això sis dies a la setmana, però clar, tampoc li puc fer això al meu marit.
He acabat participant en esta exposició perquè la meua germana s’ha convertit recentment en la orgullosa propietària d’esta preciosa casa blava.
Mi nombre es Karin Mook y desde hace 1,5 años vivo (con mi marido y nuestro perro Luna) en Salinas, cerca de Sax.
Antes de eso, vivía en el mundialmente conocido y pintoresco pueblo de Nieuw-Vennep, a la sombra del aeropuerto de Schiphol. Muy cerca de mi trabajo.
Volé durante 34 años para KLM y conocí muchos lugares preciosos. Cuando llegó la COVID, decidí dejarlo.
Después trabajé para el UWV y, de vez en cuando, hacía algunas traducciones.
Siempre me había parecido muy bonito pintar, pero nunca me di el tiempo ni la tranquilidad para hacerlo.
Tras un año turbulento, ahora estoy tomando clases en Raspay junto con otras mujeres. Tenemos una profesora estupenda y,
por primera vez, también he puesto algo en papel. Me encantaría hacerlo seis días a la semana, pero por supuesto no puedo hacerle eso a mi marido.
He terminado participando en esta exposición porque mi hermana se ha convertido recientemente en la orgullosa propietaria de esta preciosa casa azul.
Mijn naam is Karin Mook, en sinds 1,5 jaar woon ik (met man en hond Luna) in Salinas.
Ligt in de buurt van Sax. Daarvoor in het wereldberoemde en pittoreske stadje Nieuw-Vennep onder de rook van Schiphol. Lekker dicht bij mijn werk.
Heb 34 jaar gevlogen bij de KLM en alle mooie plekken gezien. Toen covid kwam ben ik gestopt.
Heb toen nog voor het UWV gewerkt en af en toe wat vertalingen gedaan.
Schilderen leek mij altijd erg leuk om te doen, maar gunde me de tijd en rust niet.
Na een turbulent jaar neem ik nu lessen in Raspay samen met nog wat andere vrouwen.
Superleuke lerares en heb nu voor het eerst ook wat op papier gezet. Het liefst zou ik dit 6 dagen per week doen,
maar dat kan ik mijn man natuurlijk niet aan doen.
Ben in deze expositie gerold omdat mijn zus sinds kort de trotse bewoner is van dit mooie blauwe huis.
Bona vesprada,
Victoria E. Bustamante Serrano va nàixer a Madrid l’any 1957.
Sempre va mostrar interés per diferents formes d’expressió artística: l’escultura, la pintura i el gravat. Va fer els seus primers passos a la
Universitat P. de Leganés, on va començar al taller de modelatge i escultura.
Va romandre a la ciutat fins als vint-i-dos anys i després es va traslladar al nord de la Comunitat de Madrid.
En este entorn natural va redescobrir la seua passió per l’art i va ampliar la seua formació amb diversos tallers de dibuix al natural, escultura i pintura.
Va treballar amb la ceramista Gabriela Mourrut en la producció i esmaltat de jocs de te i altres objectes utilitaris. Mourrut està especialitzada en torn de gres.
Victoria va adoptar moltes influències de l’estil colorista del pintor Anselm Cabús i va realitzar per a ell el model d’argila de l’escultura
El geni i la força bruta, que s’exposa a Cubelles. Durant este període va participar en exposicions col·lectives.
Durant alguns anys va combinar la seua formació artística amb estudis de Filologia Hispànica, treball i vida familiar.
La seua motivació creativa sempre va estar present d’una manera primària i instintiva.
Escriure i pintar són per a ella una forma íntima i personal d’expressió. Va viure més de deu anys entre Alacant i Madrid, fins que fa uns anys es va establir a la Marina Baixa.
En este entorn inspirador va trobar una nova motivació i una millor capacitat per captar la bellesa i l’essència del seu entorn.
Durant este període es va centrar més en la pintura i la creació artística. La seua manera de treballar va canviar considerablement: es va sentir cada vegada
més còmoda amb l’oli i l’espàtula, però també amb tinta, paper i tèxtil. La seua obra mostra una certa variació compositiva i una ruptura amb la composició formal. La seua pintura és emocional, colorida i espontània.
Professors en diferents disciplines:
Ha participat en exposicions col·lectives i, en 2023, va realitzar la seua última exposició individual al Museu de Finestrat amb la mostra Paisatges i altres coses.
Buenas tardes,
Victoria E. Bustamante Serrano nació en 1957 en Madrid. Siempre tuvo interés por diferentes formas de expresión artística:
escultura, pintura y grabado. Sus primeros pasos los dio en la Universidad P. de Leganés, donde comenzó en el taller de modelado y escultura.
Permaneció en la ciudad hasta los veintidós años y luego se trasladó al norte de la región de Madrid.
En este entorno natural redescubrió su pasión por el arte y amplió su formación con varios talleres de dibujo al natural, escultura y pintura.
Trabajó con la ceramista Gabriela Mourrut en la producción y esmaltado de juegos de té y otros objetos utilitarios. Mourrut está especializada en torno de gres.
Victoria adoptó muchas influencias del colorido estilo del pintor Anselm Cabús y realizó para él el modelo de arcilla de la escultura
El geni i la força bruta, que se exhibe en Cubelles. En este periodo participó en exposiciones colectivas.
Durante algunos años combinó su formación artística con estudios de Filología Hispánica, trabajo y vida familiar. Su motivación creativa siempre estuvo presente,
de forma primaria e instintiva. Escribir y pintar son para ella una forma íntima y personal de expresión.
Vivió más de diez años entre Alicante y Madrid, hasta que hace unos años se estableció en la Marina Baixa.
En este entorno inspirador encontró una nueva motivación y una mejor capacidad para captar la belleza y la esencia de su entorno.
En este periodo se centró más en la pintura y la creación artística. Su forma de trabajar cambió considerablemente:
se sintió cada vez más cómoda con el óleo y la espátula, pero también con tinta, papel y textil.
Su obra muestra cierta variación compositiva y una ruptura con la composición formal. Su pintura es emocional, colorida y espontánea.
Profesores en diferentes disciplinas:
Luz Mª Aranda (escultura y modelado)
Ana Blasco (escultura básica, pintura al óleo)
Gabriela Mourrut (técnicas cerámicas)
Anselm Cabús i Torrá (colores y texturas)
Álvaro Sellés (dibujo al natural y técnicas rápidas de pintura)
Mercedes Moro (dibujo y pintura)
Mª del Carmen Llinares (pintura)
Ricardo Fuente Caamaño (pintura)
Ha participado en exposiciones colectivas y en 2023 realizó su última exposición individual en el Museo de Finestrat con la muestra Paisajes y otras cosas.
Goedemiddag,
Victoria E. Bustamante Serrano werd in 1957 in Madrid geboren.
Ze had altijd al interesse in verschillende artistieke uitdrukkingsvormen: beeldhouwkunst, schilderkunst en gravure.
Haar eerste stappen zette ze aan de Universiteit P. de Leganés, waar ze begon in het atelier voor modelleren en beeldhouwen.
Ze bleef in de stad tot haar tweeëntwintigste en verhuisde daarna naar het noorden van de regio Madrid.
In deze natuurlijke omgeving herontdekte ze haar passie voor kunst en breidde ze haar opleiding uit met verschillende workshops in modeltekenen
beeldhouwkunst en schilderkunst. Ze werkte met keramiste Gabriela Mourrut aan de productie en het glazuren van voornamelijk
theeserviezen en andere gebruiksvoorwerpen. Mourrut is gespecialiseerd in het draaien van steengoed.
Victoria nam veel invloeden over van de kleurrijke stijl van schilder Anselm Cabús en maakte voor hem het kleimodel voor het beeldhouwwerk
El geni i la força bruta, dat wordt tentoongesteld in Cubelles. In deze periode nam ze deel aan groepsexposities.
Enkele jaren lang combineerde ze haar artistieke opleiding met een studie Spaanse Filologie, werk en gezinsleven.
Haar creatieve motivatie bleef altijd aanwezig, primair en instinctief. Schrijven en schilderen zijn voor haar een intieme en persoonlijke vorm van expressie.
Ze woonde ruim tien jaar afwisselend in Alicante en Madrid, totdat ze zich enkele jaren geleden in de Marina Baixa vestigde.
In deze inspirerende omgeving vond ze een nieuwe motivatie en een beter vermogen om de schoonheid en essentie van haar omgeving vast te leggen.
In deze periode richtte ze zich intensiever op schilderkunst en artistieke creatie. Haar werkwijze veranderde aanzienlijk: ze voelde zich steeds comfortabeler met olieverf en paletmes,
maar ook met inkt, papier en textiel. Haar werk vertoont een zekere compositorische variatie en een breuk met formele compositie. Haar schilderkunst is emotioneel, kleurrijk en spontaan.
Docenten in verschillende disciplines:
Luz Mª Aranda (beeldhouwen en modelleren)
Ana Blasco (basis beeldhouwkunst, olieverfschilderen)
Gabriela Mourrut (keramische technieken)
Anselm Cabús i Torrá (kleuren en texturen)
Álvaro Sellés (modeltekenen en snelle schildertechnieken)
Mercedes Moro (tekenen en schilderen)
Mª del Carmen Llinares (schilderkunst)
Ricardo Fuente Caamaño (schilderkunst)
Ze nam deel aan groepstentoonstellingen en had in 2023 haar laatste solotentoonstelling in het Museo de Finestrat met de expositie Paisajes y otras cosas.
Mahfoud
Mahfoud va nàixer el novembre de 1943 i té nacionalitat algeriana i suïssa.
Va passar la seua joventut modelant formes d’animals i tota classe de figures, que regalava als seus amics. Va completar els seus estudis obligatoris a la marina mercant i va obtindre el seu títol de batxiller.
Després de la independència, es va sentir fascinat per l’art i va decidir, als 20 anys, ingressar a l’Escola Algeriana de Belles Arts.
Durant dos anys i mig va treballar apassionadament en escultures de fang i disseny.
Després d’este període, li van retirar la beca, simplement perquè reia massa i, segons els seus companys de classe, perquè els molestava… però amb talent.
Durant tres anys va presentar la seua obra en diverses fires internacionals a Algèria.
En 1966 va deixar Algèria i es va traslladar a Ginebra (Suïssa), on va estudiar simultàniament art dramàtic i dansa.
La seua interpretació de l’espai i la matèria el va portar a crear obres acríliques per a l’aniversari del compositor
Frank Martin i a renovar interiors de cases antigues. Estes obres es realitzen com a escultures.
Durant este període també va estudiar animació a l’Institut d’Estudis Socials i es va especialitzar en psiquiatria.
Entre 1969 i 1984 va dirigir un refugi per a persones amb malalties mentals.
En 1996 va arribar a Espanya, concretament al municipi de Relleu (Alacant), a una finca envoltada d’oliveres,
ametlers i tranquil·litat. En eixa pau i solitud es va dedicar completament a la creació d’escultures de fusta.
Va participar en el Gran Premi Internacional “Cannes Azur 2001” i va rebre el diploma oficial, la gran medalla d’or i el primer premi del M.C.A. 2001.
En 2002 va exposar a Ginebra, París i al Centre Cultural Algerí. El públic va descobrir la sensibilitat i la frescor característiques de la seua obra.
En 2002-2003 va exposar a l’ajuntament de Relleu (Alacant).
Mahfoud Sellaoui és un home apassionat, amb un immens amor per la humanitat. Se sent unit als cossos i a les formes,
al moviment i a l’energia que irradien, però també a l’amor pels altres, al seu esperit i a la seua riquesa interior.
Les obres de Mahfoud són un joc continu entre sensualitat i sensibilitat, vulnerabilitat i delicadesa, espai, força i poesia.
Mahfoud
Mahfoud nació en noviembre de 1943 y tiene nacionalidad argelina y suiza.
Pasó su infancia modelando figuras de animales y todo tipo de formas, que regalaba a sus amigos.
Completó sus estudios obligatorios en la marina mercante y obtuvo su licenciatura.
Tras la independencia, se sintió fascinado por el arte y decidió, a los 20 años,
ingresar en la Escuela de Bellas Artes de Argel.
Durante dos años y medio trabajó con pasión en esculturas de barro y diseño.
Después de este periodo, le retiraron la beca, simplemente porque reía demasiado y, según sus compañeros, porque les molestaba… aunque con talento.
Durante tres años presentó su obra en varias ferias internacionales en Argelia.
En 1966 dejó Argelia y se fue a Ginebra (Suiza), donde estudió arte dramático y danza.
Su interpretación del espacio y la materia le llevó a crear obras acrílicas para el aniversario del compositor Frank Martin y a renovar interiores de casas antiguas.
Estas obras están hechas como esculturas.
Durante este periodo también estudió animación en el Instituto de Estudios Sociales y se especializó en psiquiatría.
Entre 1969 y 1984 dirigió un centro de acogida para enfermos mentales.
En 1996 vino a España, concretamente a Relleu (Alicante), a una finca rodeada de olivos y almendros y tranquilidad.
En esa paz y soledad se dedicó por completo a la escultura en madera.
Participó en el Gran Premio Internacional “Cannes Azur 2001” y recibió el diploma oficial, la gran medalla de oro y el primer premio de la M.C.A. 2001.
En 2002 expuso en Ginebra, París y el Centro Cultural Argelino.
El público descubrió la sensibilidad y frescura que caracterizan su obra.
En 2002-2003 expuso en el ayuntamiento de Relleu (Alicante).
Mahfoud Sellaoui es un hombre apasionado, su amor por la humanidad es inmenso.
Se apega a los cuerpos y formas, al movimiento y la energía que irradian, pero también al amor por los demás, su espíritu y su riqueza interior.
Las obras de Mahfoud son un juego constante entre sensualidad y sensibilidad, vulnerabilidad y tacto, espacio, fuerza y poesía.
Mahfoud
Mahfoud werd geboren in november 1943 en heeft de Algerijnse en Zwitserse nationaliteit.
Hij bracht zijn jeugd door met het boetseren van dierenvormen en allerlei figuren, die hij aan zijn vrienden aanbood.
Hij voltooide zijn verplichte studies in de koopvaardij en behaalde zijn bachelordiploma.
Na de onafhankelijkheid raakte hij gefascineerd door kunst en besloot hij op 20-jarige leeftijd naar de Algerijnse School voor Schone Kunsten te gaan.
Tweeënhalf jaar lang werkte hij met passie aan kleisculpturen en design. Na deze periode werd zijn studiebeurs ingetrokken, om de eenvoudige reden dat hij te veel lachte en,
volgens zijn klasgenoten, omdat hij hen irriteerde… maar wel met talent. Drie jaar lang presenteerde hij zijn werk op verschillende internationale beurzen in Algerije.
In 1966 verliet hij Algerije en kwam naar Genève (Zwitserland) waar hij tegelijkertijd dramatische kunst en dans ging studeren.
Zijn interpretatie van ruimte en materie bracht hem ertoe om acrylcreaties te maken voor het jubileum van componist Frank Martin en om de interieurs van oude huizen te renoveren.
Deze werken zijn gemaakt als een sculptuur. Gedurende deze periode studeerde hij ook animatie aan het Institute of Social Studies en specialiseerde hij zich in psychiatrie.
Tussen 1969 en 1984 leidde hij een opvangcentrum voor geesteszieken. In 1996 kwam hij naar Spanje, meer specifiek naar de gemeente Relleu (Alicante), naar een landgoed omgeven door olijf- en amandelbomen en rust.
In die rust en eenzaamheid stort hij zich volledig op het maken van houtsculpturen. Hij nam deel aan de Internationale Grand Prix “Cannes Azur 2001” en ontving het officiële diploma, de grote gouden medaille en de eerste prijs van de M.C.A. 2001.
In 2002 exposeerde hij in Genève, Parijs en het Algerijnse Culturele Centrum. Het publiek ontdekt de gevoeligheid en frisheid die kenmerkend zijn voor zijn werk. In 2002-2003 exposeerde hij in het gemeentehuis van Relleu (Alicante).
Mahfoud Sellaoui is een gepassioneerd man, zijn liefde voor de mensheid is immens. Hij hecht zich aan lichamen en vormen, aan de beweging en energie die ze uitstralen, maar ook aan de liefde voor anderen,
hun geest en hun innerlijke rijkdom. De werken van Mahfoud zijn een voortdurend spel tussen sensualiteit en gevoeligheid, kwetsbaarheid en tact, ruimte, kracht en poëzie.
Hola, sóc Herman Schoo.
Fa uns set anys vaig començar a pintar. Durant una visita als Països Baixos vaig veure una cosa que em va inspirar — vaig pensar: potser jo també puc fer això.
Vaig començar a recopilar informació i simplement em vaig posar a començar.
Al principi, vaig rebre molta inspiració de la meua pertinença a “Vrolijk Schilderij”.
Malauradament, amb el temps van deixar-ho. Però durant aquell període vaig aprendre que pintar és sobretot una qüestió de fer-ho — i que qualsevol persona pot fer-ho.
Amb aquell mateix estil alegre, vaig començar jo mateix a impartir tallers.
El que vaig descobrir és que realment és cert que tot el món pot pintar. Amb una miqueta d’orientació, sovint funciona sorprenentment bé.
Durant els tallers vaig notar que podia entusiasmar la gent perquè començara també.
Per falta d’espai i de temps, finalment vaig deixar-ho.
Des d’aleshores, he aprés molt a través de vídeos a internet, ensenyant-me diverses tècniques de manera autodidacta.
Encara estic buscant el meu propi estil — una cosa que probablement podreu veure en les meues obres.
Durant estos dos dies espere conéixer persones a qui puga transmetre el mateix entusiasme per la pintura que jo he descobert.
Hola, soy Herman Schoo.
Hace unos siete años empecé a pintar. Durante una visita a los Países Bajos
vi algo que me inspiró y pensé: quizás yo también pueda hacerlo.
Empecé a informarme y simplemente me lancé. Al principio, me inspiré mucho en mi pertenencia a “Vrolijk Schilderij”.
Lamentablemente, ese grupo terminó, pero aprendí que pintar es sobre todo cuestión de hacerlo, ¡y que cualquiera puede hacerlo!
Con ese mismo estilo alegre empecé a dar talleres. Descubrí que realmente cualquiera puede pintar.
Con un poco de orientación, suele salir sorprendentemente bien.
Durante los talleres, noté que podía entusiasmar a la gente para que se animara a pintar.
Por falta de tiempo y espacio, dejé de dar talleres. Desde entonces, aprendo mucho viendo vídeos en internet, donde he adquirido diferentes técnicas.
Sigo buscando mi propio estilo, algo que probablemente también se ve reflejado en mi obra.
Durante estos dos días espero conocer a personas a las que pueda entusiasmar tanto por la pintura como yo mismo lo estoy.
Hallo, ik ben Herman Schoo. Ongeveer zeven jaar geleden ben ik begonnen met schilderen.
Tijdens een bezoek aan Nederland zag ik iets wat me inspireerde — ik dacht: misschien kan ik dat ook wel. Ik ben wat informatie gaan verzamelen en gewoon begonnen.
In het begin haalde ik veel inspiratie uit mijn lidmaatschap bij “Vrolijk Schilderij”. Helaas zijn zij er op een gegeven moment mee gestopt.
Maar in die tijd heb ik wel geleerd dat schilderen vooral een kwestie is van doen — en dat iedereen het kan. In diezelfde vrolijke stijl ben ik zelf workshops gaan geven.
Wat me opviel: het klopt echt dat iedereen kan schilderen. Met een beetje begeleiding lukt het vaak verrassend goed.
Tijdens de workshops merkte ik dat ik mensen enthousiast kon maken om zelf aan de slag te gaan. Door ruimte- en tijdgebrek ben ik daar uiteindelijk mee gestopt.
Sindsdien leer ik veel via filmpjes op internet, waarmee ik mezelf verschillende technieken heb aangeleerd. Ik ben nog steeds op zoek naar mijn eigen stijl —
iets wat je waarschijnlijk ook terugziet in mijn werk. Tijdens deze twee dagen hoop ik mensen te ontmoeten die ik net zo enthousiast kan maken over schilderen als ik zelf ben geworden.
La veritat és que la meua relació amb l’art és prou recent. Només vaig començar fa poc de temps i participe principalment perquè sóc del poble i m’agrada la iniciativa.
Professionalment, sóc el carnisser de Relleu, cosa que no té res a veure amb l’art…
El que em va inspirar a començar a pintar és la caça. Utilitze la pintura per incorporar els trofeus dels animals que cace als llenços,
donant-los una perspectiva diferent de la tradicional. D’esta manera, no sols gaudisc de la natura, de la caça o de la magnífica carn, sinó que, amb esta forma d’art,
també personalitze cada animal, el seu record i el meu profund respecte per l’animal caçat.
Mi biografía relacionada con el arte es muy reciente. Empecé hace muy poco tiempo.
Profesionalmente soy el carnicero de Relleu, así que no tiene nada que ver con el arte…
Lo que me ha animado a relacionarme con la pintura es la caza. Utilizo la pintura para integrar los trofeos de los animales que cazo en lienzos,
dándoles una perspectiva distinta a la tradicional. De esta manera, no solo disfruto de la naturaleza, del momento de la caza o de la excelente
carne del animal, sino que, a través de esta forma de arte, de alguna manera personalizo cada animal, su recuerdo y el profundo respeto por el animal abatido.
Mijn biografie met betrekking tot kunst is nog erg recent. Ik ben er pas kort geleden mee begonnen.
Professioneel ben ik de slager van Relleu, dus niets te maken met kunst…
Wat mij heeft aangezet om me met schilderkunst bezig te houden, is de jacht. Ik gebruik schilderen om de trofeeën van de dieren die ik schiet te verwerken in doeken,
waardoor ik ze een ander perspectief geef dan het traditionele. Op deze manier geniet ik niet alleen van de natuur, van het jachtmoment of van het voortreffelijke vlees van het dier,
maar geef ik met deze vorm van kunst elk dier op een bepaalde manier een persoonlijk karakter, zijn herinnering en het diepe respect voor het neergeschoten dier.
Hola, el meu nom és Jill Plowright. Tinc 71 anys i visc ací, a Relleu. Fa més de vint anys que hi visc.
El meu amor per l’art va començar amb la meua primera pintura quan només tenia 6 anys i mai no ha desaparegut.
La passió de la meua vida ha sigut l’arquitectura, que ha sigut la meua professió durant tota la vida, mentre que l’art és el meu hobby.
Seguisc els passos del meu pare i del meu avi, que tots dos eren artistes i dissenyadors, i la meua filla també continua esta tradició.
Hola, me llamo Jill Plowright. Tengo 71 años y vivo aquí en Relleu. Llevo aquí más de veinte años.
Mi amor por el arte comenzó con mi primer cuadro cuando solo tenía 6 años y nunca ha cesado.
La pasión de mi vida ha sido la arquitectura, que ha sido mi carrera durante toda mi vida, y el arte es mi afición.
Sigo la tradición de mi padre y mi abuelo, que ambos fueron artistas y diseñadores, y mi hija me sigue a mí.
Hallo, mijn naam is Jill Plowright. Ik ben 71 jaar oud en woon hier in Relleu. Ik woon hier al meer dan twintig jaar.
Mijn liefde voor kunst begon met mijn eerste schilderij toen ik pas 6 jaar oud was en is nooit meer gestopt.
Mijn levenslange passie was architectuur, wat mijn hele carrière is geweest, en kunst is mijn hobby.
Ik volg mijn vader en grootvader op, die allebei kunstenaars en ontwerpers waren, en mijn dochter volgt mij.
Sóc Loreto Cantó, titulada en ceràmica i joieria artística.
Treballe ambdues modalitats barrejant la joieria contemporània amb la ceràmica.
La joieria contemporània és una modalitat que mescla la vanitat de la joieria
tradicional amb la declaració d’intencions propies de l’art. En aquest moment, el
meu interès està centrat en les transferències sobre porcellana de fotografies
d’arxiu, moltes tretes de particulars o de museus al llarg de tota la península
Ibèrica. La joieria que treballe tracta l’usuari que la porta com a transmissor d’un
missatge; no busque la literalitat de les peces, sinó una abstracció d’elles en la
qual sols la persona que la porte puga veure més enllà del que és evident.
També treballe la joieria comercial, amb una aura mediterrània i lleugera. En
contraposició amb la meua altra especialitat, aquesta joieria busca la lleugeresa
de qui la porta, transportant eixa sensació a la seua quotidianitat.
És un plaer poder donar a conéixer en el meu poble les peces que treballe i en
les quals continue formant-me a dia de hui, ja que Relleu, la seua gent i les
seues tradicions són una gran inspiració per als projectes que desenvolupe.
I am Loreto Cantó, qualified in ceramics and artistic jewellery.
I work in both disciplines, combining contemporary jewelry with ceramics.
Contemporary jewelry is a form that blends the vanity of traditional jewelry with a statement of artistic intent.
At the moment, my interest is focused on transfers onto porcelain using archival photographs,
many of which come from private individuals or museums across the Iberian Peninsula.
The jewelry I create treats the wearer as a transmitter of a message;
I do not seek a literal representation of the pieces, but rather an abstraction of them, in which only the person wearing them can see beyond what is evident.
I also work in commercial jewelry, with a light, Mediterranean aura. In contrast to my other specialization,
this jewelry seeks to emphasize the lightness of the wearer, bringing that sensation into everyday life.
It is a pleasure to present in my hometown the pieces I create and in which I continue to train
and develop to this day, as Relleu, its people, and its traditions are a great source of inspiration for the projects I develop.
Ik ben Loreto Cantó, gediplomeerd in keramiek en artistieke juweelkunst.
Ik werk in beide disciplines en combineer hedendaagse juwelen met keramiek.
Hedendaagse juwelen zijn een vorm die de ijdelheid van traditionele sieraden vermengt met een artistieke intentieverklaring.
Op dit moment ligt mijn interesse bij transfers op porselein van archieffoto’s,
waarvan veel afkomstig zijn van particulieren of musea verspreid over het hele Iberisch Schiereiland.
De juwelen waaraan ik werk behandelen de drager als een drager van een boodschap;
ik zoek niet naar de letterlijke weergave van de stukken, maar naar een abstractie ervan, waarbij alleen de persoon die ze draagt verder kan kijken dan wat evident is.
Ook werk ik in commerciële juwelen, met een mediterrane en lichte uitstraling.
In tegenstelling tot mijn andere specialisatie zoekt deze sieradenlijn juist de lichtheid van de drager op en vertaalt dat gevoel naar het dagelijks leven.
Het is een genoegen om in mijn dorp de stukken die ik maak te kunnen tonen en waarin ik mij nog steeds dagelijks verder ontwikkel,
omdat Relleu, zijn mensen en zijn tradities een grote inspiratiebron zijn voor de projecten die ik ontwikkel.
MarlienWEAR és una marca de moda neerlandesa, dissenyada per una jove que va créixer en un poble menut però que sempre
va somiar amb el gran món. Els dissenys de Marlien Peeters es mouen d’una manera emocionant entre l’alta moda i la roba urbana.
Sovint considera que l’alta moda és incòmoda i intenta trencar límits aplicant elements tradicionals de la cultura streetwear.
Tot això amb un toc punk i una manera diferent de construir les peces.
Juga amb temes considerats lletjos, depriments o ridículs, i els transforma en alguna cosa divertida,
bonica o atractiva. És precisament de la tensió entre estos oposats, plens de contrastos, d’on naixen els seus dissenys.
Les col·leccions de MarlienPeeters estan pensades per a persones que se senten diferents de la comunitat on han crescut o viuen.
Temes recurrents en les seues col·leccions són l’ordre social en les relacions, la sexualitat,
la societat i la política. A partir d’estos temes, MarlienWEAR crea peces úniques,
sovint amb formes oversized o voluminoses i colors vius — moltes vegades combinats de manera inesperada.
Es va graduar en Disseny de Moda (BA Fashion Design) a la Reial Acadèmia d’Art de l’Haia i va
adquirir experiència professional a SCHEPERSBOSMAN i David Laport.
MarlienWEAR es una marca de moda neerlandesa, diseñada por una joven que creció en un pequeño pueblo pero siempre soñó con el mundo grande.
Los diseños de Marlien Peeters equilibran de forma emocionante la alta costura y el streetwear.
Considera que la moda de alta gama suele ser incómoda y trata de romper barreras
aplicando elementos tradicionales de la cultura streetwear, impregnados de un toque punk y una forma de construir diferente.
Juega con temas que se consideran feos, deprimentes o tontos, y los transforma en algo divertido, bello o atractivo.
Es precisamente la tensión entre estos opuestos, con mucho contraste, de donde surgen sus diseños.
Las colecciones de MarlienPeeters están pensadas para personas que se sienten diferentes a la comunidad en la que crecieron o viven.
Temas recurrentes en sus colecciones son el orden social en las relaciones, la sexualidad, la sociedad y la política. A partir de estos temas,
MarlienWEAR crea piezas únicas, a menudo con formas oversize o voluminosas y colores llamativos, muchas veces poco combinables.
Se graduó en Diseño de Moda en la Real Academia de Bellas Artes de La Haya y adquirió experiencia laboral en SCHEPERSBOSMAN y David Laport.
MarlienWEAR
MarlienWEAR is een Nederlands modemerk, ontworpen door een jonge vrouw die opgroeide in een klein dorp maar altijd droomde van de grote wereld.
De ontwerpen van Marlien Peeters balanceren spannend tussen high-end fashion en streetwear.
Ze ziet high-end mode vaak als ongemakkelijk en probeert grenzen te doorbreken door traditionele elementen van streetwearcultuur toe te passen.
Dit wordt doordrenkt met een punk-randje en een afwijkende manier van construeren. Ze speelt met onderwerpen die als lelijk, deprimerend of dom worden beschouwd –
en transformeert die tot iets grappigs, moois of aantrekkelijks. Het is juist de spanning tussen deze tegenpolen, met veel contrast, waar haar ontwerpen uit ontstaan.
De collecties van MarlienPeeters zijn ontworpen voor mensen die zich anders voelen dan de gemeenschap waarin ze zijn opgegroeid of waarin ze leven.
Terugkerende thema’s in haar collecties zijn sociale orde in relaties, seksualiteit, maatschappij en politiek.
Vanuit deze thema’s creëert arlienWEAR unieke stukken, vaak met oversized of volumineuze vormen en felle – vaak niet bij elkaar passende – kleuren.
Ze studeerde af in BA Fashion Design aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag en deed werkervaring op bij SCHEPERSBOSMAN en David Laport.
CreaClubRelleu, quasi 2 anys!
El que va començar amb unes poques dones creatives ha crescut fins a convertir-se en un club acollidor amb participants dels Països Baixos, Bèlgica i Anglaterra. A Casa Mannic ens reunim ara dos matins a la setmana per a compartir creativitat, inspiració i, sobretot, molta diversió.
Per molts més moments agradables juntes!
*¡CreaClubRelleu casi 2 años!*
Lo que empezó con unas pocas mujeres creativas se ha convertido en un club acogedor con participantes de Países Bajos, Bélgica e Inglaterra. En Casa Mannic nos reunimos dos mañanas a la semana para creatividad, inspiración y, sobre todo, mucha diversión.
¡Por muchos más momentos bonitos juntas!
*CreaClubRelleu bijna 2 jaar!*
Wat begon met een paar creatieve dames is uitgegroeid tot een gezellige club met deelnemers uit Nederland, België en Engeland. Bij Casa Mannic komen we inmiddels twee ochtenden per week samen voor creativiteit, inspiratie en vooral veel gezelligheid. Op naar nog veel meer leuke momenten samen!
Belga, i inconfusiblement de Flandes Occidental.
Mestra d’educació primària jubilada, de 67 anys.
Vaig ensenyar durant 40 anys, incloent-hi uns deu anys donant classes de neerlandés a xiquets no nadius. També vaig desenvolupar projectes escolars internacionals per a alumnes de primària centrats en l’art, la música, els còmics, els jocs tradicionals infantils, l’arqueologia i molt més. Estos projectes es van dur a terme en col·laboració amb escoles de Polònia, Itàlia, Sicília, Turquia, Noruega, el Regne Unit i els Països Baixos.
A més, sóc guia de natura, fotògrafa aficionada de natura, apassionada per les races de gallines i antiga columnista de diverses revistes de natura. Com a esperit inquiet, també tinc desenes d’altres interessos que continuen fascinant-me.
Pinte obres bastant abstractes amb acrílic sobre llenç i experimente amb tota classe de materials per aplicar la pintura. Les meues fonts d’inspiració solen ser detalls que observe en paisatges, plantes, insectes o en l’entorn que m’envolta.
I mai penjaré al Louvre.
Belga y, sin poder ocultarlo, claramente de Flandes Occidental.
Maestro jubilado. 67 años.
Di clases durante 40 años, de los cuales unos diez años enseñé neerlandés a niños no nativos.
También desarrollé proyectos escolares internacionales para niños de primaria sobre arte, música, cómics, juegos infantiles, arqueología y otros temas. Estos proyectos se realizaron en colaboración con escuelas de Polonia, Italia, Sicilia, Turquía, Noruega, el Reino Unido y los Países Bajos.
Además, soy guía de naturaleza, fotógrafo aficionado de naturaleza, apasionado por las razas de gallinas y excolumnista de varias revistas de naturaleza. Como espíritu inquieto, tengo además decenas de otros intereses que me apasionan.
Pinto obras bastante abstractas con pintura acrílica sobre lienzo y experimento con todo tipo de materiales para aplicar la pintura. Mis fuentes de inspiración suelen ser detalles que observo en paisajes, plantas, insectos o en el entorno que me rodea.
Y nunca colgaré en el Louvre.
Belgian, and unmistakably from West Flanders.
Retired primary school teacher, 67 years old.
I taught for 40 years, including about ten years teaching Dutch to non-native-speaking children.
I also developed international school projects for primary school children focused on art, music, comics, traditional children’s games, archaeology, and more. These projects were carried out in collaboration with schools in Poland, Italy, Sicily, Turkey, Norway, the UK, and the Netherlands.
In addition, I am a nature guide, an amateur nature photographer, passionate about chicken breeds, and a former columnist for several nature magazines. As a restless spirit, I also have dozens of other interests that keep me fascinated.
I paint fairly abstract works with acrylics on canvas and experiment with all kinds of materials to apply the paint. My sources of inspiration are often details I notice in landscapes, plants, insects, or the surrounding environment.
And I will never hang in the Louvre.
Dibuixe i pinte des de ben jove.
Durant els meus anys d’estudiant a la Vrije Universiteit d’Amsterdam, vaig descobrir la pintura a l’oli i de seguida em va apassionar. Paral·lelament al meu treball, sempre he continuat pintant, sobretot paisatges, a vegades reals i a vegades imaginaris.
El verdader desenvolupament va arribar molt més tard, cap a l’any 2005, quan vaig entrar en contacte amb la cera d’abella durant un curs espiritual; una tècnica totalment diferent, també coneguda com a art encaústic. Esta tècnica es basa molt en les combinacions de colors, que es fonen sobre una planxa i després s’estenen sobre paper, llenç o fins i tot vidre.
A més d’esta manera bastant intuïtiva de treballar amb cera d’abella, també he desenvolupat una tècnica per a dibuixar amb cera utilitzant un estilet.
Cap al mateix període, en 2005, vaig descobrir la pintura a l’oli mesclable amb aigua, una pintura molt més respectuosa amb el medi ambient, que es combina amb oli de lli i aigua.
Amb els anys, he continuat desenvolupant les meues tècniques, vaig crear un lloc web (que ja no existix), vaig tindre durant anys un estand en mercats d’art als Països Baixos, diverses exposicions a Haarlem, Bodegraven i Hoofddorp, vaig vendre moltes obres i vaig realitzar diverses pintures, tant a l’oli com amb cera d’abella, per encàrrec.
Des que em vaig traslladar a Espanya en 2010, he continuat pintant, en part a casa i en part en classes i estudis de pintura a Relleu, després a la Vila Joiosa i ara a Elx.
Sóc membre de l’Asociación de Bellas Artes d’Elx i participe regularment en exposicions col·lectives en centres i espais culturals.
Desde pequeña he dibujado y pintado.
Durante mis estudios en la Universidad Libre de Ámsterdam descubrí la pintura al óleo y me enamoré de inmediato.
Siempre he pintado, sobre todo paisajes, a veces reales, a veces imaginarios.
El verdadero desarrollo llegó mucho después, alrededor de 2005, cuando durante un curso espiritual descubrí la cera de abejas; una técnica totalmente diferente, también llamada encaustic art. Se basa mucho en combinaciones de colores, que se funden en una plancha y luego se extienden sobre papel, lienzo o incluso vidrio.
Además de esta forma intuitiva de usar la cera, también he desarrollado una técnica para dibujar con cera usando un lápiz especial.
Por la misma época, supe de la existencia de la pintura al óleo soluble en agua, mucho más ecológica.
Con los años he seguido desarrollando mis técnicas, tuve una web (ya no existe), durante años participé en mercados de arte en los Países Bajos, he realizado varias exposiciones en Haarlem, Bodegraven y Hoofddorp, he vendido muchas obras y he hecho cuadros por encargo.
Desde que me mudé a España, en 2010, he seguido pintando, en casa y en talleres en Relleu, luego en Villajoyosa y ahora en Elche.
Soy miembro de la Asociación de Bellas Artes de Elche y participo regularmente en exposiciones colectivas en centros culturales y espacios de arte.
Vanaf mijn jonge jaren heb ik getekend en geschilderd. Tijdens mijn studententijd aan de Vrije Universiteit in Amsterdam ontdekte ik olieverf en ik was direct verkocht. Naast mijn werk heb ik altijd geschilderd, meestal landschappen, soms bestaand, soms imaginair. De echte ontwikkeling kwam veel later, rond 2005, toen ik tijdens een spirituele cursus in contact kwam met bijenwas; een totaal andere techniek, ook wel encaustic art genaamd. Het steunt erg op combinaties van kleuren, die je smelt op een strijkijzer en dan uitspreidt op papier, canvas of zelfs glas. Naast deze nogal intuitieve manier om bijenwas te gebruiken, heb ik ook een techniek ontwikkeld om te tekenen met bijenwas, gebruik makend van een stylus. Rond dezelfde tijd, 2005, hoorde ik van het bestaan van water-vermengbare olieverf; een veel milieuvriendelijker verf, die je mengt met lijnzaad olie en water. Over de jaren heb ik mijn technieken verder ontwikkeld, een website gebouwd (die niet meer bestaat), jarenlang heb ik een stand gehad op kunstmarkten in Nederland, ik heb diverse tentoonstellingen gehad in Haarlem, Bodegraven en Hoofddorp, heb heel wat werk verkocht en heb verscheidene schilderijen, zowel olieverf als bijenwas, op bestelling gemaakt. Sinds ik ben verhuisd naar Spanje, in 2010, ben ik blijven schilderen, deels thuis, deels in schilderklassen en studio’s in Relleu, daarna Villajoyosa en nu Elche. Ik ben lid van de Asociacion de Belles Artes in Elche en neem regelmatig deel aan gezamenlijke exposities in culturele centra en ruimtes.
El meu nom és Francina van ’t Veld. Visc a Amsterdam i pinte alternativament a Amsterdam i a Relleu, Espanya. Realitze les meues pintures amb acrílic o oli sobre lli o llenç.
Inicialment, em sentia principalment inspirada pel cos: un braç, una aixella, un escot, ampliats a gran escala. De tant en tant alternava amb alguna obra abstracta.
Després de l’últim confinament durant el període de la covid, trobava a faltar la convivència i vaig començar a pintar quadres de “borrel” (trobades amb begudes). El meu primer quadre d’esta sèrie es diu “lockdown is over”. Vaig continuar amb este tema de les begudes, ara també sobre panells menuts.
També trobe inspiració en els músics. Per encàrrec, pinte retrats i altres temes desitjats. Podeu trobar més informació al meu lloc web: www.fhv-kunst.nl.
Me llamo Francina van ‘t Veld. Vivo en Ámsterdam y pinto tanto en Ámsterdam como en Relleu, España. Pinto con acrílico u óleo sobre lino o lienzo. Al principio me inspiraba sobre todo el cuerpo humano: un brazo, una axila, un escote, ampliados en gran formato, a veces alternando con abstractos.
Tras el último confinamiento por la covid, sentí la necesidad de alegría y empecé a pintar escenas de aperitivos. Mi primer cuadro de este tipo se llama “lockdown is over”. Este tema lo he continuado, ahora también en pequeños paneles. También me inspiro en músicos. Pinto retratos y otras escenas por encargo. Más información en mi web: www.fhv-kunst.nl.
Mijn naam is Francina van ‘t Veld. Ik woon in Amsterdam en schilder afwisselend in Amsterdam en Relleu, Spanje. Mijn schilderijen maak ik met acrylverf of olieverf op linnen of canvas. Aanvankelijk liet ik me vooral inspireren door het lichaam. Een arm, een oksel, een decolleté, uitvergroot op groot formaat. Af en toe afgewisseld met een abstract. Na de laatste lockdown in de covid periode, had ik behoefte aan gezelligheid en ben ik begonnen aan borrelschilderijen. Mijn eerste borrelschilderij heet “lockdown is over”. Dit borrelthema heb ik doorgetrokken, nu ook op kleine paneeltjes. Verder vind ik mijn inspiratie ook wel in muzikanten. Op aanvraag schilder ik portretten en andere gewenste voorstellingen. Meer informatie is te vinden op mijn website: www.fhv-kunst.nl.
Gertjan Holleman va nàixer l’1 de febrer de 1963 a Hoek van Holland. Ja durant l’institut va triar dibuix i pintura com a part del seu programa d’estudis, on el seu interés per les arts visuals va començar a prendre forma clarament. De 1982 a 1986 va estudiar a l’Acadèmia d’Art Willem de Kooning de Rotterdam, al departament de Disseny de Moda.
Durant els seus estudis va desenvolupar una gran fascinació pel cos humà, un tema que continua sent central en la seua obra fins hui. És conegut pel seu enfocament expressiu, en què combina carbó i llapis conté amb pintura acrílica. La seua obra es caracteritza per pinzellades soltes, quasi salvatges, en les quals el moviment i l’emoció continuen sent visibles.
Durant els anys que va viure a Eivissa, Holleman va vendre la seua obra al famós mercat hippy de Las Dalias. A més, va participar activament en LiberArte, un mercat d’art i esdeveniment cultural vinculat a Las Dalias, on va tindre un paper no sols com a artista sinó també com a organitzador.
La seua obra més recent consistix en figures a mida real pintades sobre llenços de lli rugós de dos metres d’alçada. En esta sèrie, la seua fascinació pel cos i el seu estil de pintura lliure i directe s’unixen amb força.
Gertjan Holleman nació el 1 de febrero de 1963 en Hoek van Holland, Países Bajos. Ya en la escuela secundaria eligió dibujo y pintura como parte de su formación, donde comenzó a desarrollarse claramente su interés por las artes visuales. Entre 1982 y 1986 estudió en la academia de arte Willem de Kooning de Róterdam, en el departamento de Diseño de Moda.
Durante su formación desarrolló una fuerte fascinación por el cuerpo humano, un tema que sigue siendo central en su obra. Es conocido por su enfoque expresivo, en el que combina carbón y lápices conté con pintura acrílica. Su trabajo se caracteriza por una pincelada suelta y casi salvaje, donde el movimiento y la emoción permanecen visibles.
En los años que vivió en Ibiza, Holleman vendía su obra en el conocido mercadillo hippie Las Dalias. Además, participó activamente en la organización de LiberArte, un evento artístico vinculado a Las Dalias, donde desempeñó un papel tanto como artista como organizador.
Su obra más reciente consiste en modelos a tamaño natural, pintados sobre lienzos de lino en bruto de dos metros de altura. En esta serie se unen de forma contundente su fascinación por el cuerpo humano y su estilo pictórico libre y directo.
Gertjan Holleman werd geboren op 1 februari 1963 in Hoek van Holland. Al op de middelbare school koos hij voor tekenen en schilderen in zijn pakket, waar zijn interesse voor beeldende kunst zich duidelijk begon te vormen. Van 1982 tot 1986 studeerde hij aan de Rotterdamse kunstacademie Willem de Kooning, waar hij de afdeling Modevormgeving volgde.
Tijdens zijn opleiding ontwikkelde hij een sterke fascinatie voor het menselijk lichaam, een thema dat tot op de dag van vandaag centraal staat in zijn werk. Hij staat bekend om zijn expressieve benadering, waarbij hij houtskool en conté potloden combineert met acrylverf. Zijn werk kenmerkt zich door een losse, bijna wilde kwaststreek, waarin beweging en emotie zichtbaar blijven.
In de jaren dat hij op Ibiza woonde, verkocht Holleman zijn werk op de bekende hippiemarkt Las Dalias. Daarnaast was hij actief betrokken bij LiberArte, een kunstmarkt en cultureel event dat verbonden is aan Las Dalias, waar hij niet alleen als kunstenaar maar ook organisator een rol speelde.
Zijn meest recente werk bestaat uit levensgrote modellen, geschilderd op ruwe lappen linnen van twee meter hoog. In deze serie komt zijn fascinatie voor het lichaam en zijn vrije, directe schilderstijl krachtig samen.
El meu nom és Petra Spanjaard.
El dibuix de moda era abans el meu hobby.
Pintava principalment amb gouache i pintura a l’oli.
Animada per l’entusiasme d’amics del nostre meravellós poble de Relleu, recentment he tornat a pintar amb molt de gust.
Me llamo Petra Spanjaard.
El diseño de moda era antes mi afición.
Pintaba principalmente con gouache y óleo.
Gracias al entusiasmo de unas amigas de nuestro hermoso pueblo de Relleu, hace poco he vuelto a pintar con mucho placer.
My name is Petra Spanjaard.
Fashion drawing used to be my hobby. I mostly painted with gouache and oil paint.
Encouraged by the enthusiasm of friends in our beautiful village of Relleu,
I recently started painting again with great pleasure.
Sóc Mireille Van Driessche, tinc 59 anys, visc a Bèlgica i estic enamorada d’Espanya, on ens allotgem regularment (urb. Alta Vista 23).
Faig treballs manuals des dels 8 anys. Recentment, principalment faig amigurumi a ganxet, però també jerseis i mantes.
Vaig assistir a classes de puntes de coixí durant 30 anys i, a més, també m’agraden molt l’esport i la cuina.
Espere aportar una bonica contribució a la Ruta Arte y Tapas amb els meus amigurumi.
Soy Mireille Van Driessche, tengo 59 años, vivo en Bélgica y estoy enamorada de España, donde nos alojamos regularmente (urb. Alta Vista 23).
Llevo haciendo trabajos manuales desde los 8 años.
Últimamente me dedico sobre todo al crochet de amigurumis, pero también hago jerséis y mantas.
He seguido clases de encaje de bolillos durante 30 años y, además, me gustan el deporte y la cocina.
Espero poder aportar una bonita contribución a la Ruta Arte y Tapas con mis amigurumis.
I am Mireille Van Driessche, 59 years old, living in Belgium, and I am in love with Spain, where we stay regularly (urb. Alta Vista 23).
I have been doing handicrafts since I was 8 years old.
Recently, I mainly crochet amigurumi, but also sweaters and blankets.
I took lace-making classes for 30 years, and in addition I also enjoy sports and cooking.
I hope to make a beautiful contribution to the Arte y Tapas Ruta with my amigurumi.
El meu nom és Marleen Schoemans. Visc a Pelt (Bèlgica) i passe diversos mesos a l’any a Relleu.
Sempre he tingut una passió per l’art.
Vaig fer els meus primers passos a l’acadèmia d’Anvers en 1982 (classes nocturnes).
Després de l’escola d’art, vaig continuar dibuixant i pintant.
El meu treball artístic és una variació d’aquarel·les i pintures acríliques.
La meua passió actual són les aquarel·les realistes de persones, paisatges, natura, flors i animals.
El meu estil és realista i recognoscible.
Me llamo Marleen Schoemans. Vivo en Pelt (Bélgica) y paso varios meses al año en Relleu.
Siempre he tenido pasión por el arte.
Di mis primeros pasos en la academia de Amberes en 1982 (clases nocturnas).
Después de la academia de arte seguí dibujando y pintando.
Mi trabajo artístico es una variedad de acuarelas y pinturas acrílicas.
Actualmente mi pasión es la acuarela realista de personas, paisajes, naturaleza, flores y animales.
Mi estilo es realista y reconocible.
Mijn naam is Marleen Schoemans. Ik woon in Pelt (Belgie) en verblijf een aantal maanden per jaar in Relleu. Ik heb altijd een passie voor kunst gehad.
Mijn eerste stappen zette ik aan de academie in Antwerpen in 1982. ( Avondschool) Na de kunstacademie ben ik blijven tekenen en schilderen.
Mijn artistiek werk is een variatie van aquarellen en acrylschilderijen.
Mijn passie ligt momenteel bij het natuurgetrouw aquareleren van mensen, landschappen, de natuur, bloemen en dieren. Mijn stijl is realistisch en herkenbaar.
El meu nom és Clara Rose.
Sóc una artista del mosaic inspirada per la bellesa de la natura, els paisatges i l’arquitectura. M’encanta la Vila Joiosa i el seu casc antic, del qual em vaig enamorar fa 30 anys.
Volia crear una sèrie d’obres, i esta és el resultat de dos anys de treball. Les meues peces estan completament fetes a mà amb materials com pasta de vidre, pedra, fusta i metall.
La pasta de vidre, que compon la major part de l’obra, és un material noble que requerix tècnica, precisió i paciència. Oferix composicions de colors profunds, naturals i duradors. Esta obra és única i reflectix una singularitat i originalitat incomparables.
Espere que gaudiu recorrent i admirant esta exposició.
Si esteu interessats, podeu visitar les meues pàgines de Facebook i Instagram o contactar amb mi!
Facebook: Cla Râ Rose
Instagram: mosaiques_clara
Correu electrònic: llairaic@gmail.com
SPAANS
Mi nombre es Clara Rose.
Soy una artista de mosaicos inspirada por la belleza de la naturaleza, los paisajes y la arquitectura. Amo Villajoyosa y su casco antiguo, del que me enamoré hace 30 años.
Quise crear una serie de obras, y esta es el resultado de dos años de trabajo. Mis piezas están hechas completamente a mano con materiales como pasta de vidrio, piedra, madera y metal.
La pasta de vidrio, que constituye la mayor parte de la obra, es un material noble que requiere técnica, precisión y paciencia. Ofrece composiciones de colores profundos, naturales y duraderos. Esta obra es única y refleja una singularidad y originalidad incomparables.
Espero que disfruten recorriendo y admirando esta exposición.
Si están interesados, pueden visitar mis páginas de Facebook e Instagram o ponerse en contacto conmigo.
Facebook: Cla Râ Rose
Instagram: mosaiques_clara@gmail.com
Correo electrónico: llairaic@gmail.com
Mijn naam is Clara Rose.
Ik ben een mozaïekkunstenares, geïnspireerd door de schoonheid van de natuur, landschappen en architectuur. Ik hou van Villajoyosa en vooral van de oude binnenstad, waarop ik dertig jaar geleden verliefd ben geworden.
Ik wilde een reeks werken creëren, en dit werk is het resultaat van twee jaar arbeid. Mijn kunstwerken zijn volledig handgemaakt met materialen zoals glaspasta, steen, hout en metaal.
Glaspasta, waaruit het grootste deel van het werk bestaat, is een edel materiaal dat techniek, precisie en geduld vereist. Het biedt diepe, natuurlijke en duurzame kleurencomposities. Dit werk is uniek en weerspiegelt een ongeëvenaarde singulariteit en originaliteit.
Ik hoop dat u geniet van het bekijken en bewonderen van deze tentoonstelling.
Als u geïnteresseerd bent, kunt u mijn Facebook- en Instagram-pagina’s bezoeken of contact met mij opnemen!
Facebook: Cla Râ Rose
Instagram: mosaiques_clara@gmail.com
E-mail: llairaic@gmail.com
Història breu:
Vaig començar com a professora d’esport i, durant la catàstrofe de Txernòbil (quan estava al Tibet), vaig decidir triar allò que realment més m’agradava fer.
Va ser la pintura.
Cada vegada és una lluita,
que de vegades porta coses bones.
I si no, també està bé.
Que tot el món pinte.
Val molt la pena.
Breve herstory:
Comencé como profesora de educación física, pero durante la catástrofe de Chernóbil — mientras estaba en el Tíbet — decidí elegir lo que realmente más amaba hacer.
Eso fue pintar.
Una y otra vez es una lucha,
que a veces trae algo hermoso.
Y si no, también está bien.
Que todo el mundo pinte.
Vale más que la pena.
Short herstory:
I started out as a PE teacher, but during the Chernobyl catastrophe — while I was in Tibet — I decided to choose what I truly loved most.
That became painting.
Again and again, it is a struggle,
sometimes bringing something beautiful.
And if not, that is okay too.
Everyone should paint.
It is more than worth it.
Sóc Mitra Ghasemi, pintora i professora d’art persa de 54 anys. He ensenyat art durant més de 25 anys en instituts i universitats i ara estic jubilada. Visc a Espanya des de fa 8 anys i dedique el meu temps a la meua família i al meu art.
Soy Mitra Ghasemi, pintora y profesora de arte persa de 54 años. He enseñado arte durante más de 25 años en escuelas secundarias y universidades y ahora estoy jubilada. Vivo en España desde hace 8 años y dedico mi tiempo a mi familia y a mi arte.
Ik ben Mitra Ghasemi, een 54-jarige Perzische schilder en kunstprofessor. Ik heb meer dan 25 jaar kunst gedoceerd op middelbare scholen en universiteiten en ben nu met pensioen. Ik woon al 8 jaar in Spanje en wijd mijn tijd aan mijn familie en mijn kunst.
My name is Karin Mook, and for the past 1.5 years I have been living (with my husband and our dog Luna) in Salinas, near Sax.
Before that, I lived in the world-famous and picturesque town of Nieuw-Vennep, just under the flight path of Schiphol Airport—conveniently close to my work.
I flew for KLM for 34 years and saw many beautiful places around the world. When COVID came, I decided to stop. After that, I worked for the UWV and occasionally did some translation work.
I had always thought painting would be something I would really enjoy, but I never gave myself the time or peace to do it. After a turbulent year, I am now taking lessons in Raspay together with a group of other women. We have a wonderful teacher, and for the first time I have also put something down on paper. Ideally, I would do this six days a week, but of course I can’t do that to my husband.
I ended up being part of this exhibition because my sister recently became the proud owner of this beautiful blue house.
Hello, my name is Jill Plowright. I am 71 years old and live here in Relleu. I have been here more than twenty years.
My love of art started with my first painting when I was only 6 years old and has never stopped.
My life’s passion was architecture which has been my career all my life, and art is my hobby .
I follow after my father and grandfather who were both artists and designers, and my daughter follows me.
Mijn naam is Petra Spanjaard.
Modetekenen was vroeger mijn hobby.
Meestal schilderde ik met gouache en olieverf.
Door het enthousiasme van vriendinnen in ons mooie dorp Relleu ben ik sinds kort met veel plezier weer gaan schilderen.
Ik ben Mireille Van Driessche, 59 jaar, woon in België en ben verliefd op Spanje waar we regelmatig verblijven (urb. Alta Vista 23).
Ik handwerk al vanaf mijn 8 jaar.
De laatste tijd haak ik vooral amigurumi maar ook truien en dekens.
Ik heb 30 jaar kantklosles gevolgd en voor de rest hou ik nog van sporten en koken.
Ik hoop met mijn amigurumi een mooie bijdrage te leveren op de Arte y Tapas Ruta.
Sóc Loreto Cantó, titulada en ceràmica i joieria artística.
Treballe ambdues modalitats barrejant la joieria contemporània amb la ceràmica.
La joieria contemporània és una modalitat que mescla la vanitat de la joieria
tradicional amb la declaració d’intencions propies de l’art. En aquest moment, el
meu interès està centrat en les transferències sobre porcellana de fotografies
d’arxiu, moltes tretes de particulars o de museus al llarg de tota la península
Ibèrica. La joieria que treballe tracta l’usuari que la porta com a transmissor d’un
missatge; no busque la literalitat de les peces, sinó una abstracció d’elles en la
qual sols la persona que la porte puga veure més enllà del que és evident.
També treballe la joieria comercial, amb una aura mediterrània i lleugera. En
contraposició amb la meua altra especialitat, aquesta joieria busca la lleugeresa
de qui la porta, transportant eixa sensació a la seua quotidianitat.
És un plaer poder donar a conéixer en el meu poble les peces que treballe i en
les quals continue formant-me a dia de hui, ja que Relleu, la seua gent i les
seues tradicions són una gran inspiració per als projectes que desenvolupe.
Korte herstory:
Gestart als sportjuf besluit ik tijdens de catastrofe van Tjernobyl ( ben dan in Tibet) te kiezen voor dat wat ik echt het liefste wil doen.
Het wordt schilderen.
Elke keer weer een struggle
welke af en toe wat goeds brengt.
Zo niet, dan is dat ook oké
Laat een ieder gaan schilderen.
Het is meer dan de moeite waard
Johan opsomer
Belg en niet te verbergen westvlaming.
Onderwijzer op rust. 67 jaar.
Ik gaf 40 jaar les waarvan een tiental jaar Nederlands aan anderstalige kinderen.
Ik werkte ook internationale schoolprojecten uit voor kinderen uit de basisschool rond kunst, muziek, strips, kinderspelen, archeologie …
Dit was in samenwerking met scholen uit polen, italie, sicilie, turkije, noorwegen, Uk en nederland.
Verder ben ik ook natuurgids, amateur- natuurfotograaf, gepassioneerd door kippenrassen , gewezen columnist voor een aantal natuurtijdschriften. Verder heb ik als rusteloze geest nog tientallen zaken die me boeien.
Ik schilder vrij abstract met acrylverf op doek en test daarvoor alle mogelijke materialen uit om de verf aan te brengen.
Mijn inspiratiebronnen zijn vaak details van wat ik zie in landschappen, planten, insekten of de omgeving.
En ik zal nooit in het Louvre hangen
The truth is, my involvement with art is quite recent. I only started a short time ago, and I participate mainly because I’m from the village and I like the initiative. Professionally, I’m the butcher in Relleu, which has nothing to do with art…
What inspired me to get into painting is hunting. I use paint to incorporate the trophies of the animals I hunt onto canvases, giving them a different perspective than the traditional one. In this way, I not only enjoy nature, the hunt, or the fabulous meat, but with this art form, I also personalize each animal, its memory, and my deep respect for the hunted animal.
Gertjan Holleman was born on February 1, 1963, in Hoek van Holland. Already in high school, he chose drawing and painting as part of his curriculum, where his interest in visual arts began to clearly take shape. From 1982 to 1986, he studied at the Willem de Kooning Academy of Art in Rotterdam, where he attended the Fashion Design department.
During his studies, he developed a strong fascination with the human body, a theme that remains central to his work to this day. He is known for his expressive approach, combining charcoal and conté pencils with acrylic paint. His work is characterized by loose, almost wild brushstrokes, in which movement and emotion remain visible.
During the years he lived in Ibiza, Holleman sold his work at the famous hippie market Las Dalias. Additionally, he was actively involved with LiberArte, an art market and cultural event connected to Las Dalias, where he played a role not only as an artist but also as an organizer. His most recent work consists of life-size models, painted on rough sheets of linen two meters high. In this series, his fascination with the body and his free, direct painting style come together powerfully.
Hello, I am Herman Schoo.
About seven years ago, I started painting. During a visit to the Netherlands, I saw something that inspired me — I thought: maybe I can do that too.
I started gathering information and just began. In the beginning, I got a lot of inspiration from my membership at “Vrolijk Schilderij”. Unfortunately, they eventually stopped. But during that time, I learned that painting is mainly a matter of doing — and that anyone can do it.
In that same cheerful style, I started giving workshops myself. What I noticed: it really is true that everyone can paint. With a little guidance, it often works surprisingly well. During the workshops, I noticed that I could get people excited to get started themselves.
Due to lack of space and time, I eventually stopped. Since then, I have learned a lot through videos on the internet, teaching myself various techniques.
I am still searching for my own style — something you will probably see in my work.
During these two days, I hope to meet people whom I can make as enthusiastic about painting as I have become.
My name is Marleen Schoemans. I live in Pelt (Belgium) and spend several months a year in Relleu.
I have always had a passion for art.
I took my first steps at the academy in Antwerp in 1982 (evening school).
After art school, I continued drawing and painting.
My artistic work is a variation of watercolors and acrylic paintings.
My passion currently lies in realistic watercolors of people, landscapes, nature, flowers, and animals.
My style is realistic and recognizable.
My name is Francina van ‘t Veld. I live in Amsterdam and paint alternately in Amsterdam and Relleu, Spain. I make my paintings with acrylic or oil paint on linen or canvas. Initially, I was mainly inspired by the body. An arm, an armpit, a décolleté, enlarged on a large scale. Occasionally alternated with an abstract. After the last lockdown during the covid period, I longed for conviviality and started painting “borrel” (drinks) paintings. My first “borrel” painting is called “lockdown is over”. I continued this drinks theme, now also on small panels. I also find inspiration in musicians. On request, I paint portraits and other desired subjects. More information can be found on my website: www.fhv-kunst.nl.
My name is Clara Rose.
I am a mosaic artist inspired by the beauty of nature, landscapes, and architecture. I love Villajoyosa and its old town, which I fell in love with 30 years ago.
I wanted to create a series of works, and this one is the result of two years of work. My pieces are entirely handmade with materials such as glass paste, stone, wood, and metal.
Glass paste, which makes up the majority of the work, is a noble material that requires technique, precision, and patience. More information on the compositions of deep, natural, and lasting colors. This work is unique, reflecting incomparable singularity and originality.
I hope you enjoy browsing and admiring this exhibition.
If you are interested, you can visit my Facebook and Instagram pages or contact me!
Hola! My name is Saskia. I used to sell my handmade jewelry at lifestyle/hippie markets in the Netherlands. I have chosen Spain as my home base. The pleasant climate, the nature, the people, the language… make me feel at home here. I make my jewelry from gemstones, abalone shells, and crystal beads, interspersed with charms and beads with meaning so that every item is unique! I also make malas, long necklaces in various colors. I sell loose gemstones and colorful Boho slippers, which are very comfortable on the cold Spanish floors in winter. Making people happy with my handmade jewelry gives me satisfaction. And at the same time, I meet the most special people. I look forward to meeting you at the art market in Relleu, where I will be there with my VW van. Hasta Luego! Saludos, Saskia
Mahfoud
Mahfoud was born in November 1943 and has Algerian and Swiss nationality.
He spent his youth modeling animal shapes and all kinds of figures, which he gave to his friends.
He completed his compulsory studies in the merchant navy and obtained his bachelor’s degree.
After independence, he became fascinated by art and decided at the age of 20 to attend the Algerian School of Fine Arts.
For two and a half years, he worked passionately on clay sculptures and design. After this period, his scholarship was withdrawn, simply because he laughed too much and, according to his classmates, because he annoyed them… but with talent.
For three years, he presented his work at various international fairs in Algeria.
In 1966, he left Algeria and came to Geneva (Switzerland), where he studied dramatic art and dance at the same time. His interpretation of space and matter led him to create acrylic works for the anniversary of composer Frank Martin and to renovate the interiors of old houses.
These works are made as sculptures.
During this period, he also studied animation at the Institute of Social Studies and specialized in psychiatry. Between 1969 and 1984, he ran a shelter for the mentally ill.
In 1996, he came to Spain, specifically to the municipality of Relleu (Alicante), to an estate surrounded by olive and almond trees and peace. In that peace and solitude, he devoted himself entirely to making wooden sculptures.
He participated in the International Grand Prix “Cannes Azur 2001” and received the official diploma, the grand gold medal, and the first prize from the M.C.A. 2001.
In 2002, he exhibited in Geneva, Paris, and the Algerian Cultural Center. The public discovered the sensitivity and freshness characteristic of his work.
In 2002-2003, he exhibited at the town hall of Relleu (Alicante).
Mahfoud Sellaoui is a passionate man, his love for humanity is immense. He is attached to bodies and forms, to the movement and energy they radiate, but also to the love for others, their spirit, and their inner wealth.
The works of Mahfoud are a continuous play between sensuality and sensitivity, vulnerability and tact, space, strength, and poetry.
MarlienWEAR is a Dutch fashion brand, designed by a young woman who grew up in a small village but always dreamed of the big world.
The designs of Marlien Peeters balance excitingly between high-end fashion and streetwear.
She often sees high-end fashion as uncomfortable and tries to break boundaries by applying traditional elements of streetwear culture.
This is infused with a punk edge and a different way of constructing.
She plays with subjects considered ugly, depressing, or silly – and transforms them into something funny, beautiful, or attractive.
It is precisely the tension between these opposites, with lots of contrast, from which her designs arise.
The collections of MarlienPeeters are designed for people who feel different from the community in which they grew up or live.
Recurring themes in her collections are social order in relationships, sexuality, society, and politics.
From these themes, MarlienWEAR creates unique pieces, often with oversized or voluminous shapes and bright – often mismatched – colors.
She graduated in BA Fashion Design at the Royal Academy of Art in The Hague and gained work experience at SCHEPERSBOSMAN and David Laport.
CreaClubRelleu almost 2 year!
What started with a few creative ladies has grown into a cozy club with participants from the Netherlands, Belgium, and England. At Casa Mannic, we now meet two mornings a week for creativity, inspiration, and above all, lots of fun.
Here’s to many more enjoyable moments together!
I am Mitra Ghasemi, a 54-year-old Persian painter and art professor. I have taught art for more than 25 years at secondary schools and universities and am now retired. I have lived in Spain for 8 years and devote my time to my family and my art.
I have been drawing and painting since I was young.
During my student days at the Vrije Universiteit in Amsterdam, I discovered oil paint and was immediately hooked.
Alongside my work, I have always painted, mostly landscapes, sometimes real, sometimes imaginary.
The real development came much later, around 2005, when I came into contact with beeswax during a spiritual course; a totally different technique, also called encaustic art. It relies heavily on combinations of colors, which you melt on an iron and then spread on paper, canvas, or even glass.
In addition to this rather intuitive way of using beeswax, I have also developed a technique for drawing with beeswax, using a stylus.
Around the same time, 2005, I heard about water-mixable oil paint; a much more environmentally friendly paint, which you mix with linseed oil and water.
Over the years, I have further developed my techniques, built a website (which no longer exists), had a stand at art markets in the Netherlands for years, had several exhibitions in Haarlem, Bodegraven, and Hoofddorp, sold quite a bit of work, and made several paintings, both oil and beeswax, on commission.
Since moving to Spain in 2010, I have continued painting, partly at home, partly in painting classes and studios in Relleu, then Villajoyosa, and now Elche.
I am a member of the Asociacion de Belles Artes in Elche and regularly participate in group exhibitions in cultural centers and spaces.
BGood afternoon,
Victoria E. Bustamante Serrano was born in Madrid in 1957. She always had an interest in different forms of artistic expression: sculpture, painting, and printmaking. She took her first steps at the Universidad P. de Leganés, where she began in the modeling and sculpture workshop. She remained in the city until the age of twenty-two and later moved to the north of the Madrid region.
In this natural environment, she rediscovered her passion for art and expanded her training through several workshops in life drawing, sculpture, and painting. She worked with ceramist Gabriela Mourrut in the production and glazing of tea sets and other utilitarian objects. Mourrut specializes in stoneware pottery.
Victoria adopted many influences from the colorful style of painter Anselm Cabús and created for him the clay model of the sculpture El geni i la força bruta, which is exhibited in Cubelles. During this period, she participated in collective exhibitions.
For several years, she combined her artistic education with studies in Hispanic Philology, work, and family life. Her creative motivation was always present in a primary and instinctive way. Writing and painting are for her an intimate and personal form of expression. She lived for more than ten years between Alicante and Madrid, until she settled a few years ago in the Marina Baixa region.
In this inspiring environment, she found renewed motivation and a greater ability to capture the beauty and essence of her surroundings. During this period, she focused more on painting and artistic creation. Her way of working changed considerably: she became increasingly comfortable with oil paint and palette knife techniques, but also with ink, paper, and textiles. Her work shows a certain compositional variation and a break from formal composition. Her painting is emotional, colorful, and spontaneous.
Teachers in different disciplines:
She has participated in collective exhibitions and, in 2023, held her latest solo exhibition at the Museum of Finestrat with the exhibition Paisajes y otras cosas (“Landscapes and Other Things”).
